**ข่อย**

**ขจร****ข่อย****ขานาง****เข็ม****เขี้ยวกระแต**
 
***ผู้จัดทำ*** 
อักษร ก 
อักษร ข 
 อักษร จ 
อักษร ช 
อักษร ซ 
อักษร ด 
อักษร ต 
อักษร ท 
อักษร น 
อักษร บ 
อักษร ป 
อักษร ผ 
อักษร พ 
อักษร ม 
อักษร ย 
อักษร ร 
 อักษร ล 
อักษร ศ 
อักษร ส 
อักษร อ 
**Thanks** 

         
ข่อย
Streblus asper Lour.
(MORACEAE)
Siamese rough bush, Tooth brush tree

                             กระสังรังรักเต็งแต้ว                เกล็ดแก้วกันเกราไกรกร่าง
                    ตะเคียนแคข่อยขานาง                      ขวิดขวาดปริงปรางประยงค์…”
                                                                                          รามเกียรติ์ : พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก

        ข่อย หรือจะเรียกว่า กักไม้ฝอย หรือ ส้มพอ ก็ได้ เป็นไม้ต้นขนาดกลาง สูง 5-10 เมตร เปลือกสีเทา ขรุขระ ยอดเป็นพุ่มรูปไข่ทึบ กิ่งอ่อน ยาว ขนสาก ใบเดี่ยว ออกสลับ
รูปรีแกมรูปไข่กลับ คล้ายรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนขนาดกว้าง 4 ซม. ยาว 5 ซม. โคนและปลายสอบมน ขอบจักแบบฟันเลื่อย  เนื้อใบหนา ผิวสากทั้ง 2 ด้าน ออกดอกเป็นช่อ มี
กลีบเลี้ยง 4 กลีบ ดอกเพศเมียมีสีขาว  ดอกเพศผู้มีสีเขียวอ่อน ออกเป็นช่อกลมเล็กๆ เมื่อสุกมีสีเหลือง เมล็ด มีเมล็ดเดียว ออกดอกเกือบตลอดปี ขยายพันธุ์โดยการ เพาะเมล็ด
ตอนกิ่ง  

        เปลือกต้นข่อยใช้ทำกระดาษข่อย รักษาโรคผิวหนัง  โรคท้องร่วง ขับลม  รำมะนาด และริดสีดวงทวาร  กิ่งทุบให้นิ่มใช้สีฟัน  ผลสุกเป็นอาหารของนกและสัตว์ป่า  ยาง
ใช้กำจัดแมลง  ใบสดปิ้งไฟ ชงน้ำดื่ม เป็นยาระบายอ่อนๆ ข่อยขึ้นตามป่าเบญจพรรณแล้ง
 

ผู้จัดทำ
นางสาว สมร นวังคสัตถุศาสน์ ม.6/5  โรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย กทม.
Copyright(c) 2006 Ms Smorn Navankasattusas All rights reserved. 
เวบไซต์นี้จัดทำขึ้นเพื่อเป็นวิทยาทานสำหรับผู้สนใจ

จำนวนผู้เข้าใช้งาน
ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2549

thaigoodview.com Version 13.0
บริหารและจัดการโดยทีมงานชาวมัธยมศึกษาและประถมศึกษา
e-mail: webmaster@thaigoodview.com